Badania efektywności pracy wywietrzników systemowych Zefir – 150

Badania efektywności pracy wywietrzników systemowych Zefir – 150 w układach na pustaku wentylacyjnym w czterorzędowym wariancie montażowym. Badanie przeprowadzone były zgodnie z normą P50-413 pt.:  "Przewody wentylacji naturalnej i przewody dymowe"

wywietrzniki ZEFIR - 150
Środkowe wywietrzniki z podniesioną częścią dyfuzorową

W poniższym materiale, przedstawiono badania wywietrzników dachowych typu Zefir-150, zamontowanych na zwieńczeniu dachowym, w układzie 4-rzędowym. Pytanie, które postawiliśmy przed sobą wykonując takie pomiary wiązało się z wątpliwością, czy tak gęsto ustawione wywietrzniki pracują poprawnie, a jeżeli nie, to co zrobić by ich pracę poprawić.

Badania efektywności wykorzystanie sił wiatru przeprowadziliśmy zgodnie z francuską normą P50-413 pt.: ”Przewody wentylacji naturalnej i przewody dymowe”.

W zależności od prędkości i kąta padania wiatru, wywietrznik wytwarza większe lub mniejsze podciśnienie. To podciśnienie warunkuje ilość przepływającego powietrza przez wywietrznik, a tym samym ilość odciąganego powietrza z instalacji (pomieszczenia). Na ilość odciąganego powietrza przez wywietrznik ma wpływ również jego własny opór, przedstawiany za pomocą współczynnika "ζ"

W zależności od prędkości czynnika odciąganego w kanale, podciśnienie dyspozycyjne wywietrzniki, pozwalające efektywnie wykorzystać siłę wiatru zmienia się. Im większa prędkość czynnika, tym podciśnienie dyspozycyjne mniejsze, a tym samym siła wywietrznika mniejsza. Widać do dokładniej na przykładowym wykresie C_w=f(C_k).

Istnieją zatem trzy podstawowe parametry charakteryzujące wywietrznik:

• wielkość podciśnienia w zależności od prędkości wiatru,

• wielkość współczynnika oporu,

• wielkość  podciśnienia w zależności od prędkości czynnika w kanale i prędkości wiatru.